حضرت امام باقر ( عليه السلام ) مخصوص بود به دقائق علوم ولطائف اشارات اندر كتاب خداى عزوجل ، وى را كرامات مشهور است و آيات ازهر وبراهين انور گويند كه : ملكى وقتى قصد هلاك وى كرد كس فرستاد تا وى را حاضر كردند چون به نزديك وى درآمد از وى عذر خواست و هديه داد و به نيكوئى بازگردانيد . چون وى برفت ، گفتند : ايها الملك قصد هلاك وى داشتى اكنون تو را با وى ديگر گونه ديديم چه حال بود ؟ گفت : چون وى به نزديك من درآمد دو شير ديدم يكى بر راست و ديگرى بر چپ وى ، مرا مى گفتند كه : اگر تو قصد وى كنى ما تو را هلاك مى كنيم . و از وى روايت كنند كه وى گفته است : اندر تفسير قول خداى عزوجل * ( فمن يكفر بالطاغوت ويؤمن بالله ) * قال : من شغللك عن مطالعة الحق فهو طاغوتك . هر آنكس كه باز دارندهء تو از مطالعهء حق باشد ( همان ) همو طاغوت تو است . نگر تا به چه چيز محجوبى ، بدان حجاب از وى بازماندهء ترك آن حجاب بگوى تا به كشف ابد برسى ، محجوب ممنوع باشد و ممنوع را نرسد كه دعوى قربت كند . و يكى از خواص محمد بن على الباقر ( عليه السلام ) روايت كنند كه : چون از شب از رختخواب بشدى و از اوراد فارغ گشتى ، آواز بلند برآوردى و گفتى : الهى و سيدى شب اندر آمد و ولايت تصرف ملوك به سر آمد و ستارگان بر آسمان هويدا شدند و خلق جمله به خفتند و صورت مردمان بياراميد و چشمشان بخفت و مردمان از در خلق رميدند وبايستهاى خود نهفتند وبنو اميه درهاى خود را بستند و پاسبانان برگماشتند و آنان كه بديشان حاجتى داشتند حاجات خود فرو گذاشتند . بار خدايا ! تو زنده و پاينده و بيننده و داننده‌اى ، غنودن و خواب بر تو روا نيست و آن كه تو را بدين صفت نشناسد به هيچ نعمت سزا نيست . اى آن كه چيزى تو را از چيز ديگر باز ندارد . و شب و روز اندر لقاى تو خلل نيارد ، درهاى رحمت تو گشاده است بر آن كه تو را دعا كند و خزينه‌هايت به جمله صرف آن است كه تو ، ثنا گويد ، تو آن خداوندى كه رد سائل بر تو روا نباشد ، آنكه دعا كند از مؤمنان ، و بر درگاهت ، سائل را بازدارندهء نيست و نباشد از